
Yadnya Kasada jaialdiaren hamalaugarren egunean, Java hegoaldeko Probolinggo herriko Bromo sumendiko kraterrera igo dira aurten ere. Batzuk, bakarrik; beste batzuk, berriz, taldean. Asko familiarekin, haurrak eramateko astoak erabiliz. Denak poliki-poliki, sekulako ilarak sortuz bidean. Helburua da tontorrera iristea eta bertatik zulora botatzea bizkarrean zintzilik eta poltsetan igo dituzten eskaintzak: loreak, ahuntzak, oiloak, tabakoa, dirua, arroza, frutak, barazkiak...
Batzuek sare eta zapiak dituzte. Normalean, ausartenak dira, kraterraren izkinara ahalik eta gehien hurbiltzen direnak. Badakite besteek jaurtikitako eskaintza denak ez direla zuloko hondoraino iristen eta horregatik kokatzen dira leku estrategikoetan, besteek botatakoa berreskuratzeko.
Uztak oparoak izan daitezen
Tengger tribukoek belaunaldiz belaunaldi eutsitako tradizioa da Yadnya Kasada. Batetik, izandako uztagatik esker ona adierazi nahi diete jainkoei, eta, bestetik, hurrengo uztak ere oparoak izan daitezela eskatzen diete.
Dena dela, tradizioarekin batera, jaialdiaren inguruko legenda zaharrak ere bizirik dirau. Honako hau kontatzen diete bertakoek urtero ikuskizunaz gozatzera hurbiltzen diren milaka bisitariri: Majapahit erreinuko Roro Anteng printzesa eta bere senarra, Joko Seger, oso kezkatuta zeuden, ezkondu ondoren ezin izan zutelako seme-alabarik izan, eta jainkoei laguntza eskatu zieten egoera aldatu zezan.
Dirudienez, otoitzak entzun eta jainkoek 25 seme-alaba agindu zizkiete, baina baldintza zehatz batekin: derrigorrez, txikiena sakrifikatu egin behar zuten, Bromo mendira jaurtiz. Kondairak dioenez, ez zuten haurra zulotik botatzeko beharrik izan, seme batek salto egin zuelako sumendira bere borondatez, Tengger herriaren oparotasuna bermatzeko. Harrezkero, ehunka tengger biltzen dira sumendiaren inguruko lur garaietan eskaintzak egitera.




















