Lisboako fatxada eta monumentuetako azulejuen lapurretak laukoiztu egin dira azkenaldian, polizia-agintariek diotenez, eta hiriaren nortasunaren eta historiaren zati bat arriskuan jartzen ari dira, legez kanpoko merkatu bat elikatzeko. Atzerritarrak eta portugaldarrak omen dira horren errudunak, batzuek erosi egiten dituztelako eta besteek, berriz, saldu.

Portugalgo hiriburuan barrena ibiliz gero, ohikoa da bisitariak zuloak aurkitzea eraikinetako beirateen paneletan; eredu estetikoak hautsi eta adreilua agerian edo zementuz estalita uzten du horrek.

2025ean, Polizia Judizialaren datuen arabera, hogei ikerketa baino gehiago ireki ziren Lisboan eta Tajo Haranean azulejuak lapurtzeagatik; hau da, aurreko urtean baino lau aldiz gehiago.

Agintariek ez dute urtero lapurtzen eta saltzen diren azulejuen kopuru zehatzei buruzko daturik azaldu, baina milaka izan litezkeela uste dute.

Gainera, Portugalgo hiriburua da delitu horien eragin handiena jasaten duena, batik bat «mundu osoan azuleju gehien dituen tokia» delako.

Lisboako historia ez da ulertzen zeramika hori gabe, hiriari kolore eta estilo artistikoa ematen baitio bisitariak liluratzeko.